SOBER THOUGHTS, THOUGHTS

Hello World

24 Feb , 2018  

 

Μια φορά κι ένα καιρό, υπήρχε ένα μικρό κορίτσι που το τρόμαζε ο κόσμος.

Φοβόταν να μιλήσει, να σταθεί στο ύψος της, να διεκδικήσει το δίκιο της, να πει την άποψή της και να εκφραστεί.

Κάθε φορά που κάτι άσχημο γινόταν, το κορίτσι κλεινόταν όλο και πιο πολύ στον εαυτό του.

Κάθε φορά, κρατούσε όλο και πιο πολύ τα συναισθήματά του μέσα του.

Κάθε φορά, θύμωνε λίγο παραπάνω που το έκανε αυτό.

Όταν όμως υπάρχει το αίσθημα του φόβου, το ανθρώπινο ον είναι ικανό να κάνει πολλά και ταυτόχρονα να μην κάνει τίποτα.

Είναι η φύση μας τέτοια, πώς να την αλλάξουμε;

Μια ηλιόλουστη μέρα του χειμώνα, όμως, το κορίτσι αποφάσισε να πάρει τη ζωή στα χέρια του. Να την αρπάξει από τα μαλλιά και να την κάνει δική του.

Μια ηλιόλουστη μέρα, αποφάσισε να πάψει να κάνει τα θελήματα των άλλων.

Να πάψει να αφήνει τον εαυτό της τελευταίο, για να ικανοποιήσει τους ανθρώπους που την περιέβαλλαν και να είναι αρεστή.

Μια ηλιόλουστη μέρα, λοιπόν, το κορίτσι αποφάσισε να αγαπήσει πρώτα τον εαυτό του και μετά όλους τους άλλους. Γιατί αν δε σε αγαπάς εσύ ο ίδιος, πώς θα κάνεις τους άλλους να σε αγαπήσουν;

Αποφάσισε πως ήρθε πια η ώρα να σεβαστεί τα δικά της “θέλω” πρώτα και έπειτα να ικανοποιεί τους γύρω της. Γιατί αν δε σε σέβεσαι εσύ ο ίδιος, πώς θα κάνεις τους άλλους να σε σεβαστούν;

Αποφάσισε να μην αφήνει άλλο πια τον φόβο να της κλέβει τις μικρές χαρές της ζωής, όπως το να εκφράζεις όσα νιώθεις.

Αποφάσισε να κυνηγήσει τα όνειρά της. Να πάει όσο πιο μακριά και ψηλά μπορεί. Γιατί αν δεν πιστεύεις εσύ ο ίδιος σε εσένα, πώς θα κάνεις τους άλλους να σε πιστέψουν;

Αυτό το μικρό κορίτσι ήμουν κάποτε εγώ. Ακόμα μικρή είμαι, αλλά μέσα μου νιώθω πιο μεγάλη από ποτέ.

Και ποιο είναι το συμπέρασμα όλων αυτών;

Μάθε να εκτιμάς όσα έχεις γύρω σου και να τα αξιοποιείς στο μέγιστο βαθμό. Μάθε να σκέφτεσαι πρώτα το δικό σου καλό και μετά να κάνεις καλό στους άλλους. Μάθε να μην εξαρτάσαι από κανέναν, πέρα από τον ίδιο σου τον εαυτό. Μάθε να απολαμβάνεις την κάθε μικρή στιγμή που σου χαρίζεται σε αυτή τη ζωή. Όπως το να νιώθεις τον ήλιο να ζεσταίνει το πρόσωπό σου μια κρύα μέρα του χειμώνα. Ή να μυρίζεις τα δέντρα και τα λουλούδια που ανθίζουν την άνοιξη στην τσιμεντούπολη. Ή να νιώθεις στα πόδια σου το δροσερό νερό της θάλασσας στις αρχές του καλοκαιριού. Ή να ακούς τα πρωτοβρόχια του φθινοπώρου και να πατάς με χαρά μικρού παιδιού τα φύλλα που έχουν αρχίσει να πέφτουν και αφήνουν γυμνά τα δέντρα.

Μάθε να φεύγεις όταν δεν έχεις τίποτα άλλο να δώσεις ή να πάρεις.

Άσε τον εαυτό σου να κάνει λάθη, από αυτά μαθαίνουμε. Άσε τον εαυτό σου να χαμογελάει μόνος του καθώς περπατάς, ακόμα κι αν αυτό φαίνεται χαζό στους άλλους. Άσε τον εαυτό σου να χαμογελάει και να παρασέρνει τους άλλους.

Διάβαζε βιβλία και άκου μουσική, και τα δύο ηρεμούν το νου.

Αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου. Και η μοναξιά κάποιες φορές είναι γλυκιά.

Μάθε να εκφράζεις τα συναισθήματά σου, τα όμορφα και τα άσχημα, στους ανθρώπους που έχεις κοντά σου και νοιάζεσαι.

Μάθε να αγκαλιάζεις, σφιχτά, γιατί κάποτε κάποιος μου έμαθε ότι μόνο η σφιχτή αγκαλιά είναι αληθινή.

Και το ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται ονειρικά ή ουτοπικά ή δύσκολα και μακρινά και χρονοβόρα, αλλά αν το έκανα εγώ, τότε σίγουρα μπορείς κι εσύ!

, , , ,

By



Comments are closed.