GUESTBLOG

Το υπεραναλύειν εστί δυστυχείν!

1 Jun , 2016  

Ο Μάιος φεύγει, ο Ιούνιος έρχεται και αν από αυτή την πρόταση έχετε αρκετές πιθανότητες να φτάσετε συνειρμικά σε υπαρξιακά ερωτήματα όπως το «αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες», το παρακάτω κείμενο σας αφορά.

Σίγουρα θα έχει τύχει να περάσει από τη ζωή σας  -έστω φευγαλέα-  αυτός ο τύπος ανθρώπου που ονομάζουμε «υπεραναλυτικό». Ξέρετε, αυτός ο άνθρωπος που θα χρειαστεί πολύ πολύ χρόνο για να πάρει μια απόφαση (αφού πρέπει να ελέγξει όλες τις παραμέτρους ενός θέματος για να είναι σίγουρος) ή για να βγάλει ένα συμπέρασμα (καθώς η υπεραναλυτική του φύση τον ωθεί να εξετάσει και την παραμικρή παράμετρο και όψη της πραγματικότητας, και ξέρουμε όλοι πως υπάρχουν αμέτρητες οπτικές σε κάθε τι γύρω μας). Αν μάλιστα καταπιαστούμε με το πόσο χρόνο χρειάζεται ένας υπεραναλυτικός να ψυχολογήσει ένα άτομο…χμμ! άπλετος μάλλον, για ευνόητους λόγους.

Εντάξει, μη με μαλώσετε! Παραδέχομαι ότι παρουσιάζω τα πράγματα με μια κάποια υπερβολή. Φαντάζομαι όμως ότι έχετε σχηματίσει μια εικόνα για την κατηγορία των ανθρώπων που θα μας απασχολήσουν εδώ. Αυτοί οι «περίεργοι» άνθρωποι λοιπόν άλλοτε είναι κοντά σας, άλλοτε μακριά. Προσωπικά για να βρω έναν τέτοιο άνθρωπο αρκεί τις περισσότερες φορές να κοιταχτώ στον καθρέφτη. Γι’αυτό και δεν θα σας μιλήσω σαν ψυχολόγος , σαν φιλόσοφος ή τέλος πάντων σαν κάποιος ειδικός (δεν έχω τέτοιες αξιώσεις), αλλά σαν ένα ζωντανό παράδειγμα αναφοράς.

Ακούγεται συχνά πως δεν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος για να ευτυχήσει κάποιος αλλά υπάρχουν διάφοροι τεσταρισμένοι, με τους οποίους μπορείς να δυστυχήσεις. Ε! Το να είσαι υπεραναλυτικός, ειδικά αν αυτό είναι κάτι που σε χαρακτηρίζει, είναι ένας από αυτούς.  Καλό το να είσαι σκεπτόμενος, αλλά όταν το παρακάνεις κάπου χάνεται η μπάλα. Είναι σαν να μπαίνεις οικειοθελώς σε έναν χαοτικό  λαβύρινθο και να πέφτεις συνέχεια σε αδιέξοδα ενώ μπορείς απλά να τον παρακάμψεις  για να φτάσεις εκεί που θες. Ταλαιπωρία χωρίς λόγο δηλαδή!

Και η δυστυχία εμφανίζεται στο κομμάτι που χάνεις πολύτιμο χρόνο για να βασανίζεσαι με σκέψεις και σκέψεις και σκέψεις, ανεξέλεγκτες συνήθως, οι οποίες καταλήγουν σε συμπεράσματα υπερτραβηγμένα, που λίγο μπορεί να σχετίζονται με την πραγματικότητα. Η ζωή κυλά και είναι κατά τη γνώμη μου πιο απλή απ’ όσο νομίζουμε. Ή μάλλον είναι τόσο απλή όσο θέλουμε εμείς να είναι. Γιατί είναι απόφασή σου το αν θα πεις «Αυτό το μήλο είναι πράσινο» ή αν θα προτιμήσεις το «Αυτό το μήλο είναι πράσινο και το πράσινο είναι χρώμα που προκύπτει από το μπλε και το κίτρινο άρα ίσως αυτό το μήλο να είναι γαλαζοκίτρινο. Ίσως πάλι τα χρώματα να είναι  μια ιδέα. Χμμ..Κάτι σχετικό είχε πει ο Πλάτωνας. Σύμφωνα με τα λόγια του, ό,τι βλέπουμε είναι είδωλο της πραγματικότητας. Το μήλο δεν υπάρχει. Κρίμα γιατί πεινάω. Ας στενοχωρηθώ που θα μείνω νηστικός».

Έτσι για το τέλος θα σας – μου θυμίσω πως η χαρά βρίσκεται στα απλά. Ας είναι αυτή η μόνη σκέψη που θα «βασανίζει» σε μόνιμη βάση το μυαλό μας. Έτσι, για να μην ξεχνάμε τα βασικά. Αλλά πάλι υπερβολή το να σκεφτόμαστε τόσο λίγο ε; Δεν πάμε πουθενά. Ίσως για να πάμε, ή τουλάχιστον εγώ, να πρέπει να πάρω δίπλωμα οδήγησης. Κακό. Καυσαέριο. Θα συντελέσω στην καταστροφή του πλανήτη. Αλλά και τώρα δεν συντελώ να μου πείτε;! Ίσως μέχρι να πάρω αυτοκίνητο και δίπλωμα να πάρω ένα παγωτό. Ζέστη και σήμερα!

Υ.Γ. Για να είμαι ξεκάθαρη..να σκέφτεστε φίλοι μου• να σκέφτεστε και να αναλύετε. Απλά εκεί που πρέπει και χωρίς να περνάτε στην υπερβολή!

By
Φοιτήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού. Αγαπώ το τραγούδι, τις μελωδίες ,τους στίχους, τις λέξεις και την ζωή...



Leave a Reply

Your email address will not be published.