MyDiary, WOMEN

ΤΟΣΗ ΠΟΛΛΗ ΖΩΗ, ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ…

10 Nov , 2016  

Είναι πρωί. Ανοίγω τα μάτια μου. Σηκώνομαι βιαστικά από το κρεβάτι, ετοιμάζομαι και κλείνω πίσω μου την πόρτα. Δεν προλαβαίνω να αντιληφθώ το πόσο γρήγορα γύρισαν για ακόμη μια φορά οι δείκτες του ρολογιού κι εγώ βρίσκομαι πάλι μπροστά στην ίδια πόρτα. Είμαι έτοιμη να επαναλάβω την καθημερινότητα μου, που έχει γίνει ρουτίνα, με τελετουργικό πρώτο.

Τα πάντα τρέχουν γύρω μου κι εγώ τρέχω να τα προλάβω. Έχω κουραστεί και αισθάνομαι πλέον εγκλωβισμένη σε μια καθημερινότητα που δεν με αφήνει να πάρω αναπνοή, να νιώσω, να ζήσω. Να ζήσω όλα αυτά που έχω αφήσει πίσω μου ή καλύτερα τα έχω ακόμη μπροστά μου αλλά δεν επιλέγω να δω.

Ξέρω ότι δεν μπορώ να αλλάξω την καθημερινότητα μου. Όμως μπορώ να κάνω κάτι για μένα. Να αλλάξω την οπτική που βλέπω τα πράγματα, τρόπο σκέψης και άρα τρόπο ζωής.

Από σήμερα η ζωή μου δεν θα είναι πλέον μια βόλτα αλλά ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι σε έναν κόσμο που φαντάζει τόσο διαφορετικός με μια και μόνο διαφορετική, μια αισιόδοξη ματιά. Είμαι εδώ για τις αποφάσεις που χρειάζεται να πάρω και για τις πράξεις που χρειάζεται να κάνω. Είμαι εδώ για να σβήσω το άγχος, τις αμφιβολίες και τα εμπόδια που μπαίνουν στον δρόμο μου. Είμαι εδώ για να ζήσω το τώρα χωρίς να ξεχνάω τον σκοπό μου. Είμαι εδώ για μένα.

Ο χρόνος δεν είναι λίγος. Εμείς τον διαθέτουμε και εν τέλει τον χάνουμε σε καταστάσεις και ανθρώπους που δεν μας ολοκληρώνουν. Η ζωή μας δεν είναι μικρή. Εμείς την κάνουμε.

, , ,

By
Σκέψη που δεν μοιράστηκε, δεν είχε πότε ουσία...



Comments are closed.