MEN, Urban Ego

ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

26 Apr , 2017  

«Καλημέρα.»

-Τριπολιτσιώτης Παναγιώτης, 14:00

Μέσα στις παραπάνω δύο προτάσεις περιγράφεται το μεγαλύτερο μέρος της εφηβικής μου ζωής, και μπορώ ευλόγως να υποθέσω ότι ταυτίζεστε μαζί μου. Ο ύπνος είναι μεγάλη υπόθεση για ένα παιδί σχολείου που υποχρεούται κάθε μέρα να ξυπνάει στις 7 το πρωί αλλά παράλληλα θέλει να κάτσει και μέχρι αργά να μιλάει στο κινητό με την παρέα του. Τα σαββατοκύριακα, έρχονται λοιπόν να δώσουν τη λύση του αναδυόμενου προβλήματος και να γεμίσουν τις μπαταρίες για την επόμενη κουραστική εβδομάδα. Και χωρίς να το καταλάβεις έρχεται Β και Γ Λυκείου και τα σαββατοκύριακα όχι μόνο δεν είναι μέρες ξεκούρασης αλλά μέρες αδιάκοπου και απεχθούς διαβάσματος. Και τίθεται το τριγωνικό σχήμα του οποίου το 24ωρο επιτρέπει την επιλογή μόνο δύο: Βαθμοί, κοινωνική ζωή, επαρκής ύπνος. Μαντέψτε ποιος δε διάλεξε το τρίτο.

Τέλος λοιπόν το σχολείο, και ο ύπνος φαντάζει το μόνο γιατρικό για την ατέρμονη κούραση που έχουμε υποστεί τα τελευταία 12 χρόνια. Και του δίνουμε να καταλάβει. Τουλάχιστον έτσι έπραξα εγώ για ένα μεγάλο μέρος του πρώτου μου εξαμήνου. Συγκυρίες όμως με έκαναν να δω το θέμα με άλλο μάτι.

Αρέσκομαι να χαρακτηρίζομαι πλέον πρωινός τύπος (δεν το περιμένατε αυτό, ε; ε;). Τρομακτικός συνδυασμός λέξεων για πολλούς. Και όχι γιατί το πρωινό ξύπνημα μου είναι εύκολο. Θέλω να σπάσω το ξυπνητήρι μου όσο κι εσείς. Ξέρω όμως πως αν κάνω κάτι τέτοιο –πέρα από το γεγονός ότι δεν θα έχω πια κινητό- θα χάσω μια μέρα από τη ζωή μου. Και μπορεί να ακούγεται σαν βαριά κουβέντα. Ο καθένας αξιοποιεί τον χρόνο του όπως ο ίδιος επιθυμεί, κάνει πράγματα όποτε τα θέλει και όποτε βρίσκει βολικό. Το πρωί όμως, έχει μια ξεχωριστή χάρη.

Έχει τον καφέ. Έχει το αγαπημένο σου βιβλίο. Έχει τον προγραμματισμό της ημέρας. Έχει το πρωινό.

Δίνει τον χρόνο για ενασχόληση με ό,τι πραγματικά θέλει-χρειάζεται-επιθυμεί ο καθένας αλλά δεν έχει τον χρόνο μέσα στη μέρα για να το κάνει. Βλέπω το πρωί σαν τον χρόνο που αφιερώνω στον εαυτό μου. Χωρίς social media, χωρίς εντάσεις και κουράσεις, με μουσική, με καφέ, με πρωινό και ανάγνωση.

Και δεν είναι καθόλου ελάσσονας σημασίας. Γιατί ζούμε σε μια εποχή που οι ρυθμοί είναι πιο γρήγοροι από ποτέ, που έχουμε τόσα πράγματα στην «ατζέντα» ώστε δεν έχουμε τη δύναμη να ασχοληθούμε με ό,τι μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους. Που η αναβλητικότητα του «κι αύριο μέρα είναι» και η νωχελικότητα της παραμικρής κίνησης εκτός κρεβατιού πριν το καταμεσήμερο έχουν κατακλύσει και καταλύσει το ποιόν μιας ουσιαστικής ζωής.

Πώς μπορούμε να επικρίνουμε τους άλλους, τις συγκυρίες, τις συνθήκες για τη δυστυχία μας όταν κι εμείς μένουμε άπρακτοι απέναντί της;

Και δεν είναι καθόλου προσποιητό. Πιστεύω στην δύναμη του ανθρώπου να πάρει τη ζωή του στα χέρια του. Πιστεύω στην ικανότητά του να καταλάβει τι είναι καλύτερο για εκείνον. Αποφάσισα πριν λίγο καιρό ότι ίσως είναι ευκαιρία να αξιοποιήσω τις λατινικές γνώσεις που μια αναθεματισμένη Γ’ Λυκείου μου έμαθε και να κρατήσω για τη ζωή μου ένα carpe diem σαν αρχή. Και πιστέψτε με, το μεσημεριανό ξύπνημα, σίγουρα δεν βοηθάει να αδράξεις τη μέρα σου.

Και για να είμαστε ειλικρινείς και μεταξύ μας. Η ζωή είναι μικρή. Η σπατάλη ώρας δεν χωράει μέσα σ’ αυτή. Ούτε η σπατάλη πολύτιμων Ανατολών.

Και καλά θα μου πείτε φίλε παντογνώστη Πάνο, εγώ δεν μπορώ να ξυπνήσω το πρωί, δεν τα καταφέρνω. Τι κάνω;

Λοιπόν φίλοι και φίλες, είμαι εδώ για να σας βοηθήσω με κάποια πρακτικά tips που βοήθησαν τον πρώην χουζούρη-στη-θέση-του-χουζούρη να γλιτώσει από τον φαύλο κύκλο του μεσημεριανού ξυπνήματος.

  • Κατ’ αρχάς πρέπει να είναι κάτι που πραγματικά το θέλετε. Τίποτα καταναγκαστικό δεν υπάρχει περίπτωση να προσφέρει ούτε σπίθα ευχαρίστησης.
  • Να θέσετε μια σταθερή ώρα να κοιμάστε (δύσκολο, ναι, προσπαθήστε τουλάχιστον τις καθημερινές) και μια σταθερή ώρα να ξυπνάτε την οποία και μειώνετε με τον καιρό σταδιακά.
  • Να κανονίσετε να κάνετε πράγματα το πρωί που μέχρι τώρα δεν προλαβαίνατε να κάνετε. Αν στο πίσω μέρος του κρανίου υπάρχει η θύμηση ότι κάτι τερπνό μέλλει να γίνει το πρωί, το ξύπνημα γίνεται πολύ πιο ευχάριστο και πρόσχαρο (δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι πενθήμερες).
  • Το ξυπνητήρι αυστηρά χωρίς αναβολή (ναι, το ξέρω, δάκρυα) και κάπου μακριά από το κρεβάτι ώστε το σήκωμα από το κρεβάτι να είναι υποχρεωτικό για να σταματήσει το βασανιστήριο του ντρην-ντρην.
  • Νερό Νερό Νερό. Τόσο για τον ύπνο, όσο και για το ξύπνημα. Καλύτερο κι από καφέ.
  • Έτοιμα ρούχα και τσάντα ώστε να μην είναι βάρος στο ήδη βεβαρυμμένο κεφάλι.

 

Δεν θα αρνηθώ ότι είναι δύσκολο. Και δεν είναι για όλους. Χρειάζεται υπομονή και πειθαρχία. Μπορεί κάποια στιγμή να δείτε κανένα όνειρο από την κυραΣούλα του δημοτικού ως φωτεινή ανάμνηση από τις παλιές καλές εποχές που το πρωινό ξύπνημα ήταν υποχρεωτικό για να μη χάσετε Γλώσσα-Γλώσσα Μαθηματικά. Μπορεί να σπάσετε πρόωρα το κινητό σας από τα νεύρα και να τα παρατήσετε. Μπορεί να σηκωθείτε από το κρεβάτι ημιθανείς – πάνω από μια φορές. Μπορεί όμως και να γίνεται πιο χαρούμενοι, πιο αισιόδοξοι, πιο πλήρεις. Να ευχαριστείτε τον εαυτό σας και να ξεκινάτε τη μέρα σας με κέφι.

 

Και στην τελική ναι.

Να ακολουθήσετε και τις συμβουλές της Disney.

 

“What day is it?”, asked Winnie the Pooh
“It’s today,” squeaked Piglet
“My favorite day,” said Pooh”

 

, , , , , , , , , , , , , , , , , ,

By



Comments are closed.