Blog, feelings, THOUGHTS

ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕΣ;

1 Mar , 2018   Gallery

Ξεκίνησες με ένα βλέμμα. Συνέχισες με χαμόγελα, μια αγκαλιά κι ένα φιλί. Έδωσες εσύ πρώτος όλες τις υποσχέσεις. “Θα μαι πάντα δίπλα σου”. “Δε θα σε αφήσω ποτέ”. “Δεν μπορώ μακρυά σου”. Και η αγαπημένη μου: “Σ’αγαπάω”. Δε σου τις ζήτησα. Δεν τις απαίτησα. Τις έδωσες όλες με δική σου πρωτοβουλία χωρίς να ξέρω το γιατί. Κι εγώ αφέθηκα. Αφέθηκα σα να μην είχα πληγωθεί ξανά, σα να μην ήξερα πώς είναι η ελεύθερη πτώση στο κενό της μοναξιάς.

Και μόλις αφέθηκα ξεκίνησε το πιο όμορφο παραμύθι. Εγώ κι εσύ και κανένας δράκος στον ορίζοντα. Σαν επίγειος παράδεισος ήταν. Πόσες βόλτες; Πόσα γέλια; Πόσες φορές κάναμε έρωτα και κοιμόμασταν αγκαλιά μέχρι να ρθει η επόμενη μέρα και να κάνουμε τα ίδια από την αρχή; Θυμάσαι πώς με κρατούσες; Εγώ θυμάμαι. Θυμάμαι γιατί κοιτούσα τα μάτια σου κι έβλεπα όλα όσα έκρυβες.

Μαζί μου, επέτρεψέ μου να το πω αυτο… ήσουν άλλος. Μαζί μου ήσουν διαφορετικός από ότι ήθελες να δείχνεις στους άλλους. Μαζί μου ξεχνούσες κάθε σοβαροφάνεια και ό,τι σε προβλημάτιζε και γινόσουν παιδί. Νομίζω για αυτό με αγάπησες. Μαζί μου μπορούσες να είσαι όλα όσα οι άλλοι σου απαγόρευαν. Εγώ βλέπεις ποτέ δε θα σε έκρινα. Εγώ θα σε ενθάρρυνα να βγάλεις το παιδί από μέσα σου και να νιώθεις σα να μην υπάρχει αύριο.

Και όλα αυτά ωρίμαζαν μέσα σου και δενόσουν κάθε μέρα κι άλλο λίγο. Το ξέρω γιατί το έβλεπα να γίνεται. Μπορεί να μη μιλάς εύκολα για όσα νιώθεις αλλά ξέρεις να τα δείχνεις καλά.  Μιλάς με έργα κι όχι με λόγια. Από τα έργα σου κατάλαβα και τη φθορά άλλωστε. Λιγότερα τηλέφωνα, μικρότερη ανάγκη να με δεις, λιγότερη ένταση ανάμεσά μας.

Αλλά έκανα λάθος. Δεν ήταν τότε που ήρθε το τέλος. Με διαβεβαίωσες ότι όλα μεταξύ μας είναι καλά και εγώ αφέθηκα πάλι. Κι αυτή τη φορά έκανα ελεύθερη πτώση από μεγαλύτερο ύψος. Βλέπεις σε κάθε επιστροφή σου ανέβαινα και ψηλότερα στο βουνό των συναισθημάτων. Κι άρχισες πάλι να μου δίνεις τα πάντα. Ήμουν ξανά όσα είχα πάψει να είμαι για καιρό. Με ήθελες δίπλα σου διαρκώς και αποτελούσα προτεραιότητά σου για άλλη μία φορά!

Κάναμε μία νέα αρχή μετά τη φουρτούνα και είχα ησυχάσει πλέον. Κάτι σε έτρωγε μέσα σου το ξέρω αλλά δεν έμαθα ποτέ τι. Έπειτα έπαψα να δίνω σημασία και να τρώγομαι και απλώς κοιτούσα να ζήσω την κάθε μέρα μας σαν ήταν η τελευταία. Ακόμα και τώρα που έχεις φύγει δεν ξέρω γιατί το έκανες. Γιατί παραιτήθηκες; Ανάθεμα αν ξέρεις κι εσύ ο ίδιος το γιατί. Γιατί έφυγες; Τι ένιωθες; Τι έπαψες να νιώθεις; Έφταιξα; Έφταιξες; Πέρασε τόσος καιρός και φθαρήκαμε; Κι εγώ γιατί δεν κατάλαβα πόσος καιρός πέρασε; Για εμένα δεν είχε περάσει τόσος καιρός. Μπορούσα δίπλα σου τόσο, κι άλλο τόσο. Εσύ γιατί κουράστηκες; Τι σε απομάκρυνε τόσο και δε διορθώνεται;

Πώς μπορείς να λες ότι αγαπάς κάποιον και να φεύγεις; Πώς μπορεί ο έρωτας -το ωραιότερο συναίσθημα να φεύγει; Και γιατί φεύγει μόνο από τον έναν; Άδικο δεν είναι; Ο ένας να είναι ερωτευμένος κι ο άλλος να δύει συναισθηματικά. Δε θα έπρεπε ο κύκλος της σχέσης να είναι αμφίδρομος;

Αλλά όσο κι αν τα σκέφτομαι όλα αυτά, όσο κι αν αναπολώ το παρελθόν κι όσο κι αν ψάχνω να βρω τι φταίει, εσύ έχεις φύγει και ο καιρός περνάει. Κάθε μέρα είσαι όλο και πιο μακρυά και εγώ κάθε μέρα σβήνω λίγο ακόμη. Περιμένω να γυρίσεις, δεν το αρνούμαι. Ύστερα από τόσο καιρό εγώ περιμένω την επιστροφή σου. Την επιστροφή του ασώτου έρωτα. Περιμένω να μου δώσεις ξανά ζωή. Όχι πως δεν μπορώ μόνη μου αλλά να… μαζί σου είναι καλύτερα. Πάντοτε μαζί σου ήταν καλύτερα. Ήσουν η πνοή που είχα ανάγκη για να ξεκινάω την κάθε ημέρα μου και η ομορφότερη αγκαλιά για να επιστρέφω τα βράδια μου. Κι όλα αυτά τα αντάλλαξες για λίγη “ελευθερία”. Νομίζεις ξέρεις τι πάει να πει ελευθερία;

Εσύ που φοβήθηκες να αφεθείς κι άλλο μαζί μου, μου μιλάς για ελευθερία; Τολμάς; Τα παρατάς όλα και φεύγεις από εκεί που ήσουν δυνατός όσο ποτέ και κυνηγάς μια ελευθερία που ποτέ δε σου έλειψε. Έτσι απλά παραιτήθηκες από εμάς. Παραιτήθηκες απο εμένα, τον εαυτό σου και τον έρωτα. Κι αν εγώ κι ο εαυτός σου σε συγχωρέσουμε, μη νομίζεις ότι ο έρωτας θα το κάνει. Ο έρωτας είναι ο μεγαλύτερος εγωιστής κι εσύ φεύγοντας από εμάς του γύρισες την πλάτη. Κι ακόμη να μου απαντήσεις ξεκάθαρα… Γιατί παραιτήθηκες;

 

“She lives in a poem.”

, , , , , , , , , , , , , , ,

By
"She lives in a poem."



Comments are closed.