Blog, DRUNK THOUGHTS, THOUGHTS

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ (ΜΟΥ)

26 Feb , 2018   Video

Τουτ-τουτ-τουτ-τουτ-τουιιιιιι

Παίζω πολύ ώρα τώρα με αυτό το δεινοσαυράκι, έχω αποδεχτεί τη μοίρα μου ”Δε θα έχεις ίντερνετ ποτέέέέ ξανά”.

Αντιμέτωπη πάλι με ένα από τα μεγαλύτερα άγχοι της ζωής μου, το λευκό word.

Λυπάμαι, αλλά αυτή τη στιγμή το μυαλό μου δεν έχει και μεγάλο εύρος, όχι καλά είμαι, εγκλωβισμένη στη χώρα του χανγκόβερ για μια ακόμα μέρα, εγώ και όλη η υπόλοιπη εστία..

Οι Αζόρες με έχουν μάθει ένα πολύ σημαντικό πράγμα που ανέκαθεν φοβόμουν και απέφευγα, γιατί ήταν οι στιγμές που το μυαλό μου έτρεχε ανεξέλεγκτα σε κακά μονοπάτια. Αυτό είναι να περνάω χρόνο, ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό μου. Πλέον, πιστεύω ότι αυτός είναι ο πιο σημαντικός χρόνος της μέρας μου και ο αγαπημένος μου.

Εμείς εδώ τα λέμε, ο εαυτός μου και εγώ. Τσακωθήκαμε λίγο, διαφωνήσαμε πολύ αλλά βρήκαμε το κοινό μας σημείο, αυτό που μας φέρνει γαλήνη.

”Να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις”

Αυτό λέμε ο ένας στον άλλο και να τώρα νοιώθω ελεύθερη πέρα από κάθε στερεότυπο, υποχρέωση, νόμο ..

Και βασικά αυτό δουλεύει για ένα μόνο λόγο. Γιατί ξέρω ποιός είμαι και τα θεμέλια μου είναι ακλόνητα, δεν είμαι φτερό στον άνεμο, μια τέτοια ελευθερία εκμηδενίζει τη νοημοσύνη. Δε θα έκανα κάτι που θα με πλήγωνε και θα με πλήγωνε κάτι που θα πλήγωνε αυτούς που αγαπώ.

Εγωιστικό ή όχι προτεραιότητα πάντα πρέπει να είναι ο εαυτός σου, για να έχουν και οι υπόλοιπη μια σημαντική θέση. Σχέση, οικογένεια, φίλοι όλοι θα στηρίζουν τις επιλογές σου ακόμα και αν τους πονάει, αλλιώς θα ξεθωριάσουν όπως και να’χει κάποια στιγμή.

-Νοιώθω περήφανη για όλους τους και για τις επιλογές μου και νοιώθω την αγάπη τους από την άλλη άκρη του κόσμου και πρέπει να σταματησω να το γράφω αυτο γιατι ειμαι στο κόμον ρουμ και θα αρχισω να κλαιω

Ναι, τα ”θέλω” συγκρούονται με μια πρώτη ματιά, αλλά με μια δεύτερη-τρίτη-τέταρτη (μη σου πω) όλα είναι ξεκάθαρα..

Θέλω την ηρεμία μου δεν έχω χρόνο για τζέρτζελα, μετάνοιες και ανούσιες στεναχώριες.

Όλα ωραία και εύκολα τα λέω, αλλά έπρεπε να πάω να εγκατασταθώ στη μέση του Ατλαντικού για να γίνουν όλα αυτά..

Η καλύτερη επιλογή της ζωής μου μέχρι τώρα (και η πιο τρομακτική ίσως): ΕRASMUS!

Σα να γέρασα λίγο παραπάνω σήμερα, αλλά αυτό είναι το feeling της στιγμής..

ΥΓ: Σόρρυ αν φαίνεται να περιαυτολογώ, απλά αποφάσισα σήμερα ότι απεχθάνομαι τα άρθρα που μου ”μιλάνε” σε προστακτική και μου λένε τί να κάνω ”αλλιώς”, και ίσως μια τύπου αυτοκριτική βοηθάει λίγο περισσότερο. Δε ξέρω..

, , , ,

By



Comments are closed.