CULTURE

ΜΠΑΜΠΑ, Σ’ ΑΓΑΠΩ…

19 Jun , 2016  

Αυτό το όχι που με τόσο πόνο βγαίνει από τα χείλη του, αυτό το σ’ αγαπώ που δεν χρειάζεται να λεχθεί γιατί τα μάτια του το έχουν ήδη μαρτυρήσει, αυτή η συμβουλή που έχει χαραχθεί στη μνήμη σου, που χρόνια τώρα σε συντροφεύει σε κάθε σου βήμα…

Είναι ελάχιστα από τα όσα σου έχει ήδη προσφέρει απλόχερα και θα συνεχίσει να κάνει ακόμη κι αν εσύ θεωρείς πως δεν τον χρειάζεσαι. Θα είναι δίπλα σου, ακόμη κι όταν νομίζεις πως μπορείς να τα καταφέρεις. Δεν θα σου κρατήσει το χέρι, θα σου ψιθυρίσει δυο λόγια και θα σε οδηγήσει στο σωστό μονοπάτι.

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε και γιορτάζουμε κάθε χρόνο με οποιονδήποτε τρόπο την γιορτή της μητέρας.  Όμως αναρωτήθηκε ποτέ κανείς πόσο δύσκολο είναι να αναλαμβάνεις εκείνον του πατέρα; Δυσβάσταχτος και κουραστικός δείχνει ότι οφείλει και είναι ,παρόλο που συχνά δεν αναγνωρίζεται, ισότιμος με εκείνον της μητέρας. Γιατί η πατρότητα δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί, δύσκολο να την αγγίξει κάποιος και ακόμη πιο απαιτητικό να την διατηρήσει.

Και σαν κόρη ,εγώ,  το λιγότερο που έχω να κάνω όταν με ρωτήσουν για τον πατέρα μου είναι να πω, να μην διστάσω να πω πως…

… Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα αγόρια κι αν γνωρίσω, όσο χρόνο κι αν περάσω μακρυά σου και όποιον κι αν αγαπήσω θα είσαι ο άντρας της ζωής μου. Χαραγμένος εκεί βαθιά στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό μου θα σε αγαπάω για πάντα. Κι αν ποτέ σε χάσω, οι στιγμές που πέρασα μαζί σου θα μου υπενθυμίζουν πως «η ζωή είναι μια γλυκόπικρη εμπειρία, μπορεί να πονάει αλλά είναι μικρή για να είναι θλιβερή». Κι όταν νιώσω ότι χάνομαι τότε η ανεξαρτησία, η αυτοπεποίθηση, η δυναμικότητα που μου με τόσο κόπο μου δίδαξες θα με ταρακουνήσουν, θα με ξυπνήσουν και θα με βγάλουν πάλι νικήτρια, περήφανη που σε έχω πατέρα … ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΠΑΜΠΑ…

Σκέψη που δεν μοιράστηκε, δεν είχε πότε ουσία…

, , , , ,

By
Σκέψη που δεν μοιράστηκε, δεν είχε πότε ουσία...



Leave a Reply

Your email address will not be published.