MEN, Urban Ego

ΚΑΦΕΣ. ΚΑΦΕΣ. ΚΑΦΕΣ.

17 May , 2017  

Ήρθε λοιπόν η ώρα σε αυτή τη στήλη να σας εξομολογηθώ κάτι που οι περισσότεροι που με ξέρετε – η έστω με ακολουθείτε βρε αδελφέ – το γνωρίζετε ήδη· την απέραντη και πελώρια αγάπη που τρέφω για τον καφέ.

Και όταν λέω τεράστια εννοώ πραγματικά μεγάλη. Από την πρώτη φορά που ήπια κρυφά από τον πρωινό καφέ κάποιου μεγάλου, ένα φεγγάρι, κάποιο καλοκαίρι, μέχρι και την τελευταία φορά που πίνω, αυτή τη στιγμή γράφοντας το παρόν, ο καφές με έχει εθίσει όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου. Αν ο Λακάν, που κάνουμε στη σχολή, έχει δίκιο και οι εθισμοί αντικατοπτρίζουν αλαζονικές ελλείψεις και μονομερείς απολαύσεις, έχω να δηλώσω πως δεν με ενοχλεί καθόλου να χαρακτηρίζομαι αλαζόνας για τον καφέ μου. Κάθε είδος, κάθε γεύση. Κατά προτίμηση γλυκό, αλλά μετά από πολλές, πολλές προτροπές έχω φτάσει στον μέτριο. Και από το στάδιο του μελομακάρονου που ήταν, πιστέψτε με, είναι αρκετά καλό.

Και φυσικά, δεν είναι μόνο η γεύση που μου αρέσει στον καφέ. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτός είναι πολύ πιο δευτερογενής παράγοντας. Πιο πολύ με ευχαριστούν αυτά τα οποία επέρχονται μαζί με τον καφέ. Είτε μόνος είτε μαζί με άλλους, ο καφές συνοδεύεται από στιγμές απόλαυσης, χαλάρωσης και διαφυγής από την πίεση της καθημερινότητας.

Από τη μια είναι ο πρωινός καφές, συνήθως στο σπίτι (εκτός από αυτούς τους λίγους αγαπημένους φίλους που καταδέχονται να ξυπνήσουν νωρίς για να πάμε για το αγαπημένο καστανό ρόφημα), που είναι συνδεδεμένος με την απόλυτη χαλάρωση. Ξεκινάει η μέρα, μια καινούργια ευκαιρία να κάνεις πράγματα στη ζωή σου· κι εσύ σέρνεσαι σα το ζόμπι από δωμάτιο σε δωμάτιο από τη νύστα. Λύση; 3 γουλιές καφέ και ήδη τα πράγματα είναι καλύτερα. Ο υπόλοιπος είναι για να συνοδεύσει το βιβλίο, τη μουσική, την εφημερίδα, τον υπολογιστή, οτιδήποτε κινεί η όρεξη την εκάστοτε μέρα.

Και από την άλλη ο φιλικός καφές. Αυτός που είναι στην καθημερινότητά μας σαν τίποτα άλλο: «Πάμε για κανέναν καφέ;», «Να βγούμε για κανέναν καφέ!», «Φτιάξε έναν καφέ.». Αυτός κι αν είναι χαρά. Το να βλέπεις τους δικούς σου ανθρώπους ή και αυτούς που έχεις να δεις καιρό. Να λέτε νέα, ή και παλιά, ή και χαζά απλώς και μόνο για να περάσει η ώρα. Τα τελευταία είναι συνήθως και τα καλύτερα. Να συνοδεύεις τον καφέ σου με κάτι, να βλέπεις γύρω σου ένα ωραίο περιβάλλον, να κάνεις βόλτα, να βλέπεις γνωστούς και αγνώστους. Να κερνάς και να σε κερνούν, και να τσακώνεστε για το ποιο από τα δύο θα γίνει. Αυτά είναι τα ωραία του καφέ. Και αυτά είναι που κυρίως τον κάνουν να αξίζει όλα τα κλαμπ του κόσμου.

Και μιας και μιλάμε για περιβάλλον, τι μετράει για να γίνει μια καφετέρια αγαπημένη, στέκι, αυτό-το-μέρος-που-πάντα-καταλήγουμε-να-πάμε-γιατί-είμαστε-αναποφάσιστοι; Θα εξαιρέσω φυσικά την παρέα και τις στιγμές (αν και είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για πολλές απολαύσεις) γιατί είναι προσωπικές. Θα εξαιρέσω επίσης τα αγαπημένα μου πλην προκλητικά ακριβά Στάρμπαξ, πρώτον γιατί είναι φαρμακείο, δεύτερον γιατί δεν θα είμαι αντικειμενικός και, κρίμα είναι.

Να λοιπόν τα αγαπημένα μου μέρη για καφέ στην Αθήνα, βάσει περιβάλλοντος, καφέ, σέρβις, μέρους, τιμών, αλλά και γούστου (να με συγχωράτε κύριε Βρασίδα μας)

  • Little Tree Books & Coffee: Καβαλλότι 2, Ακρόπολη

Αυτό το μαγαζί, πολύ κοντά στο μετρό της Ακρόπολης, χωρίς απαραίτητα να φτιάχνει τα καλύτερα ροφήματα, ή φαγητό, έχει καταφέρει να μου κερδίσει την καρδιά με το concept του: Συνδυασμός βιβλίων και καφέ. Ουσιαστικά πρόκειται για μια καφετέρια-βιβλιοθήκη όπου μπορείς να συζητήσεις για βιβλία ενώ χαλαρώνεις, και φυσικά, τι καλύτερο από ένα περιβάλλον που θυμίζει όσο τίποτα άλλο το σαλόνι σου;

  • ZAF café-bar: Πλατεία Αγίας Ειρήνης 8, Μοναστηράκι

Με διαφορά ο καλύτερος καφές που έχω πιεί ποτέ στην Αθήνα, πολύ κεντρικά, και με ωραίο περιβάλλον, χαλαρό και πρόσφορο για παντός είδους συζητήσεις. Μόνο αρνητικό, είναι πάντα φουλ!

 

  • Harvest Coffee & Wine: Αιόλου 64, Μοναστηράκι

Απίστευτα χαλαρή ατμόσφαιρα και πολύ ωραίος καφές στα στενάκια του κέντρου. Το προσωπικό πολύ φιλικό και γενικότερα, «όλο το πακέτο» μιας καλής καφετέριας. *Προσφέρεται και για εξαιρετικό ποτό.

 

  • The Dalliance House: Κυριαζή 19, Κηφισιά

Για έναν χειμερινό καφέ, δεν έχω να προτείνω τίποτα καλύτερο, μπαίνεις μέσα και νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε άλλη χώρα και εποχή. Το περιβάλλον μαγεύει, αν και οι τιμές είναι λίγο πιο τσιμπημένες απ’ ότι θα θέλαμε. (Κηφισιά, βέβαια).

 

  • Petite Fleur: Ομήρου 44, Πανεπιστήμιο

Ένα απίστευτα μικρό καφέ, με απίστευτους ανθρώπους και απίστευτο περιβάλλον. Σε μεταφέρει απευθείας στο Παρίσι, απ’ όπου και θα αποχωρήσεις κανένα 15’ αφού φύγεις από το μαγαζί. Κοντινή εναλλακτική σε περίπτωση που δεν βρεθεί τραπέζι, το γνωστό, πλέον, και άκρως θερμιδογόνο Πορτατίφ.

 

  • PAUL: Κύπρου 68, Γλυφάδα

(Εναλλακτικά και στο Κολωνάκι, και στην Κηφισιά, αλλά προτιμητέο της Γλυφάδας). Πολύ ωραία ροφήματα, σε ένα ευχάριστο περιβάλλον (ειδικά τον χειμώνα). *Οι τιμές και πάλι δεν είναι τόσο φιλικές για να τις κάνεις και κολλητές σου.

 

  • Zampano, Σαρρή 18, Ψυρρή

Κι επειδή αφήνουμε τα καλύτερα για το τέλος, σας παρουσιάζω το αγαπημένο μου για αυτή την περίοδο μαγαζί για καφέ (και πρωινό), (και μεσημεριανό), (και ποτό). Λίγη ώρα μόνο από την στάση μοναστηράκι του Μετρό και Ηλεκτρικού, αλλά σε ένα απίστευτα ήρεμο και όμορφο σοκάκι, από αυτά που μόνο τα στενά του Ψυρρή διαθέτουν, προσφέρει ωραίο, οικονομικό καφέ σε ένα βολικό και οικείο περιβάλλον, χωρίς κόσμο συνήθως και με φιλικό προσωπικό. Να το θυμάστε, γιατί σίγουρα θα ξανακούσετε από εμένα γι’ αυτό!

 

Να λοιπόν, διαλέξτε και πάρτε αυτό που σας ταιριάζει καλύτερα. Αλλά και να μην διαλέξετε, να πηγαίνετε στο δικό σας στέκι, να κάθεστε στο σπίτι σας με τον καφέ σας, να θυμάστε ότι δεν πρόκειται απλώς για μια απόλαυση, αλλά για έναν εθισμό. Και σίγουρα έχετε το ΟΚ από εμένα να εθιστείτε ελεύθερα.

 

***Υ.Γ.: Για εσάς τους περίεργους που δεν πίνετε καφέ, που ντροπή σας, τα μαγαζιά που πρότεινα, ε, προσφέρουν και καμιά σουμάδα. Παρακαλώ προκαταβολικά.

, , , , , , , , , ,

By



Comments are closed.