Blog, feelings, THOUGHTS

ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕΣ!

12 Apr , 2018  

Καθόμασταν σπίτι σου και συζητούσαμε. Ανάμεσα στα γέλια και τα πειράγματα αποφασίζεις να μου αφιερώσεις ένα τραγούδι που λέει κάτι για μια εκδρομή και μου υπόσχεσαι να πάμε και μαζί μία εκδρομή. Αυτή η εκδρομή όμως δεν έγινε ποτέ. Κι έμεινα εγώ να θέλω την εκδρομή που μου υποσχέθηκες! Γιατί δεν πήγαμε ποτέ εκείνη την εκδρομή; Τι μεσολάβησε; Μήπως ποτέ δεν το εννοούσες όταν το έλεγες κι εγώ απλά σε πίστεψα;

Μακάρι να ήξερες πόσο ζηλεύω τα γνωστά μας ζευγάρια που πηγαίνουν εκδρομές παντού και φωτογραφίζονται μαζί αγκαλιά, να χαμογελάνε και να μην τους νοιάζει τίποτα. Βλέπεις, εσένα σε ένοιαζαν τα πάντα. Κι εμένα δε με ένοιαζε σχεδόν τίποτα. Μόνο ο έρωτας, η αγάπη και το γέλιο. Για αυτό το μόνο που ήθελα ήταν να φύγουμε μακρυά και να είμαστε δυο μας, έστω για λίγες μέρες, σε ένα διαφορετικό περιβάλλον. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο καλό θα μας έκανε. Μια εκδρομή να ξέρεις είναι σχεδόν πάντα η καλύτερη λύση σε όλα. Μία άλλη λύση είναι ο έρωτας! Κι εμείς τον έρωτα τον είχαμε, έλειπε μόνο μια εκδρομή να τον αναζωογονήσει!

Και τελικά η εκδρομή δεν έγινε ποτέ. Ήρθες, έφυγες, ξανάρθες και ξαναέφυγες και αυτήν την εκδρομή ακόμη μου τη χρωστάς! Τι σου στοίχιζε αυτή η εκδρομή; Ή μήπως δεν κατάλαβες ποτέ πόσο πολύ την ήθελα; Ή δεν την ήθελες πραγματικά εσύ; Δεν ξέρω έχω μπερδευτεί κι εσύ δε με βοηθάς. Δεν είσαι και ο πιο ομιλητικός άνθρωπος και δύσκολα ανοίγεσαι αλλά τουλάχιστον με τα θέλω σου ήσουν ξεκάθαρος. Ξέρω πως όταν το πρότεινες το ήθελες πολύ και πως αν μπορούσες θα το είχες κάνει την επόμενη κιόλας μέρα. Δεν είναι τυχαίο που διάλεξες να μου αφιερώσεις ένα τραγούδι που ζητούσε απεγννωμένα μία εκδρομή! Δεν ήταν και ο πιο συνηθισμένος τρόπος σου για να εκφράζεσαι η μουσική. Για αυτό τις ελάχιστες φορές που το έκανες άκουσα προσεκτικά όσα ενδόμυχα εννοούσες…

Κι όταν μου ζήτησες αυτήν την εκδρομή εγώ έκανα τα πάντα από μεριάς μου για να την επιδιώξω κι ας έβρισκα συνεχώς εμπόδια. Ξέρεις  τόσο καιρό μαζί σου και δεν κατάλαβα τι φοβόσουν όταν ήθελες να πραγματοποιήσεις τις επιθυμίες σου. Εγώ ήμουν πάντοτε δίπλα σου, δεν έπρεπε να φοβάσαι τίποτα κι όμως κάτι φοβόσουν κι έβαζες τα θέλω σου στην άκρη, ώσπου έπειθες τον εαυτό σου ότι αυτά δεν είναι τα θέλω σου και τα ξέγραφες. Έτσι έγινε και με την εκδρομή μας. Την ήθελες απεγνωσμένα πολύ κι αντί να μπούμε σε ένα αυτοκίνητο κι όπου μας βγάλει εσύ καταπίεσες αυτή σου την επιθυμία. Γιατί;

Μήπως η αγάπη μας δεν ήταν ένα καλό κίνητρο γα σένα; Ίσως εγώ δεν ήμουν αυτή που θα σε έκανε να δεις τι είναι αυτό που θες και να το κυνηγήσεις; Μπορεί τελικά εγώ να μην ήμουν η έμπνευση που ζητούσες στη ζωή σου κι ας ήσουν εσύ η δική μου… Δεν ξέρω πια έχω μπερδευτεί. Σκέφτηκες ποτέ αν όλα ήταν διαφορετικά μετά από εκείνη την εκδρομή; Σκέφτηκες πως θα μπορούσε η φλόγα ανάμεσά μας να είχε ξαναφουντώσει και τώρα να ήμασταν διαφορετικά; Πιο ερωτευμένοι, πιο παθιασμένοι και το κυριότερο…μαζί! Κι ολα αυτά εάν πηγαίναμε κάπου απόμερα, κάπου που δεν είχαμε ξαναπάει, δυο μας στο απέραντο άγνωστο.

Ο προορισμός δεν έχει καμία σημασία όταν κάνεις το ταξίδι με αυτόν που αγαπάς! Θα ήμασταν μαζί και αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό. Τίποτα δε θα μπορούσε να μας πτοήσει. Θυμήσου στις βόλτες που κάναμε δυο μας, πόσο πιο ξέγνοιαστος γινόσουν. Έβγαζες από μέσα σου εκείνο το παιδί που ήξερες να κρύβεις καλά μπροστά στους άλλους και αφηνόσουν… Γελούσες τόσο δυνατά που έβλεπα την ψυχή σου να μου χαμογελάει και ένιωθα τη μεγαλύτερη ευτυχία! Φαντάσου λοιπόν να πηγαίναμε εκείνη την εκδρομή. Σκέψου όσα θα ήταν διαφορετικά εάν μπαίναμε σε ένα λεωφορείο, αυτοκίνητο ή πλοίο και καταλήγαμε έστω και στο πιο απομονωμένο χωριο… Εγώ, εσύ και λίγη απ’την αγάπη μας…

 

 

“She lives in a poem.”

, , ,

By
"She lives in a poem."



Comments are closed.