CULTURE

Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ

14 Oct , 2016  

Άνοιξα τα μάτια μου. Είχε ήδη ξημερώσει όμως το φως δεν είχε καταφέρει να μπει από την μισάνοιχτη κουρτίνα. Ο ουρανός συννεφιασμένος και οι πρώτες σταγόνες βροχής μόλις που άγγιζαν το χώμα. Το φθινόπωρο είχε μπει όμως η ζωή μου δεν φαινόταν να έχει αλλάξει.

Σκέψεις και προβλήματα έμειναν ανέγγιχτα ακόμη και από τον πιο όμορφο μήνα του καλοκαιριού που έφυγε σαν δροσερό αεράκι. Κι εγώ εδώ χαμένη και απορροφημένη από μια πραγματικότητα που έχει καταφέρει πλέον να ορίσει την ζωή μου.

Έχω λίγη ώρα ακόμη. Βάζω λίγο καφέ στο φίλτρο, ανάβω τσιγάρο και σκέφτομαι… Υπάρχουν ,άραγε, άνθρωποι που δεν έχουν έγνοιες ή απλά είναι τόσο καλοί στο να κρύβουν τον πόνο τους, να συγκρατούν τα δάκρυα τους; Μάλλον κλίνω προς την δεύτερη άποψη… Εξάλλου, η ζωή είναι ένα θέατρο. Ένα θέατρο με πρωταγωνιστές και κομπάρσους. Ο καθένας επιλέγει τον δικό του ρόλο σε μια σκηνή που δεν υπάρχουν κανόνες και απαγορεύσεις παρά μόνο το ένστικτο που σε οδηγεί στο μονοπάτι που θα διανύσεις.

Ο καφές μου έχει γίνει. Βάζω αρκετό σε ένα βαθύ φλιτζάνι, παίρνω μια βαθιά τζούρα από το τσιγάρο μου και ξανασκέφτομαι… Ξέρω πως δεν υπάρχει τέλεια ζωή, πως δεν υπάρχει παραμύθι και happy endings και είναι όμορφο να ζεις τις χαρές αλλά και μαγικό να γεύεσαι τις λύπες, να τις νιώθεις και να μην υποκρίνεσαι.

Ο άνθρωπος, μου είχε πει κάποτε ένας φίλος, είναι πλασμένος να αντέχει τα πάντα. Όσες φορές κι αν λυγίσει δεν θα τσακιστεί. Όσες φορές κι αν πέσει θα σηκωθεί. Θα σηκωθεί πιο δυνατός, πιο ώριμος για να δώσει την επόμενη μάχη στην αρένα της ζωής.

Έτσι, λοιπόν, κι εγώ σήμερα θα δω τη ζωή μου διαφορετικά. Τι κι αν έχει σύννεφα, εγώ θα κοιτάξω τον ήλιο κι ας μου κάνει νάζια ακόμη και μου κρύβεται.  Ξέρω τι μου αξίζει και θα πολεμήσω, θα δώσω τα πάντα για να το αποκτήσω κι ας χάσω ό,τι έχω. Στη τελική δεν υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι. Μονάχα αυτοί που επέλεξαν να είναι χαρούμενοι στο ταξίδι της ζωής και εκείνοι που τα παράτησαν στα μέσα της διαδρομής.

Η ζωή είναι για τους τολμηρούς κι εγώ είμαι μια από αυτούς.

  • Αφιερωμένο σε έναν άνθρωπο που με στήριξε από τα πρώτα μου βήματα και συνεχίζει να στέκεται δίπλα μου όσα χιλιόμετρα κι αν μας χωρίζουν. Έλλη, για σένα…

Σκέψη που δεν μοιράστηκε, δεν είχε πότε ουσία…

, , , ,

By
Σκέψη που δεν μοιράστηκε, δεν είχε πότε ουσία...



Comments are closed.