MyDiary, WOMEN

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΜΑ, ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ…

4 Dec , 2016  

Ήσουν δίπλα μου στην κυριολεξία από την πρώτη στιγμή της ζωής μου, δεν έφυγες στιγμή από κοντά μου κι αν το έκανες ήταν για να μου δείξεις πόσο σκληρή και άδικη μπορεί να γίνει η ζωή.

Ομολογώ πως δεν ήταν λίγες οι φορές που διαφωνήσαμε, ήταν αρκετές εκείνες που μαλώσαμε αλλά πολύ περισσότερες εκείνες που χάρη σε σένα ένιωσα και έμαθα τι θα πει αληθινή και άνευ όρων και ορίων αγάπη.

Ξέρω ότι μάτωσες για να με κάνεις αυτό που είμαι σήμερα και ποτέ δεν θα μπορέσω να ανταποδώσω ούτε τα μισά από όσα που πρόσφερες. Ξέρω ότι ακόμη πονάς που δεν ζούμε στο ίδιο σπίτι και δεν πρόκειται να συνηθίσεις ποτέ την απουσία μου. Άλλωστε, ούτε εγώ μπορώ να συνηθίσω την δική σου.

Η λέξη κουράγιο είναι πραγματικά λίγη για να αντικατοπτρίσει όσα θυσίασες για εμένα, για εμάς. Και η λέξη υπομονή ελάχιστη για να δείξει όσα υπέμεινες, όσα άντεξες για να προσφέρεις απλόχερα όσα είχες και δεν είχες. Να προσφέρεις τον ίδιο σου τον εαυτό, κάτι που συνεχίζεις να κάνεις και δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσεις.

Όσα συγγνώμη κι αν ζητήσω δεν θα είναι αρκετό για να πάρω πίσω τον πόνο που ξέρω πως σου προκάλεσε κάθε μου αταξία, απαίτηση, κάθε είδους εγωισμός. Γιατί πλέον μπορώ να καταλάβω πως ο δικός σου πόνος ήταν χίλιες φορές μεγαλύτερος από τον δικό μου κάθε φορά που πληγωνόμουν, λύγιζα και στεναχωριόμουν. Κάθε φορά που με έπαιρνες στην αγκαλιά σου και μου υπενθύμιζες ότι θα είσαι πάντα δίπλα μου και μου έδινες δύναμη και θάρρος να σταθώ και πάλι στα πόδια μου, να αντιμετωπίσω ο,τι στέκεται εμπόδιο στη ζωή μου.

Δεν μπορώ να διαγράψω τις στιγμές που σε πλήγωσα. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε έναν άνθρωπο που μου έμαθε τι πραγματικά σημαίνει να αγαπάς, να προσφέρεις χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα, να αισθάνεσαι βαθιά και ειλικρινά, να ζεις! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε έναν άνθρωπο που μου άνοιξε τα μάτια στη ζωή, μου κράτησε σφιχτά το χέρι να μην πέσω, που με άντεξε, με στήριξε και μου δίδαξε τι σημαίνει σεβασμός, ειλικρίνεια, αξιοπρέπεια. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε έναν άνθρωπο που ποτέ δεν μου υπέδειξε αλλά μου έδειξε το δύσκολο και ταυτόχρονα σωστό μονοπάτι, το δρόμο για να ακολουθήσω τα όνειρα μου και να βρω τον αληθινό μου εαυτό. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε έναν άνθρωπο που με έκανε άνθρωπο…

Ό,τι είμαι το χρωστάω σε σένα μαμά και ειλικρινά ελπίζω και θέλω μια μέρα να ακολουθήσω τα βήματα σου και να καταφέρω έστω και τα μισά από όσα κατάφερες εσύ. Σ’ αγαπάω μαμά και μου λείπεις περισσότερο από όσο δύο λέξεις μπορούν να εκφράσουν…

Αφιερωμένο στην μαμά μου και σε όλες τις μανούλες του κόσμου…

, , , ,

By
Σκέψη που δεν μοιράστηκε, δεν είχε πότε ουσία...



Comments are closed.