Blog, feelings, THOUGHTS

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ!

17 Apr , 2018  

  Μεγάλα, μικρά, μαύρα, καφέ, λευκά, πουά. Με κουνιστή ουρά, υγρή μύτη, ματάρες και τα αγαπημένα όλων πατουσάκια. Υπερκινητικά και φασαριόζικα τα περισσότερα αλλά όλα μοναδικά. Μέγα χαρακτηριστικό τους είναι η ανιδιοτελής αγάπη και αφοσίωση. Μιλάω βέβαια για ότι καλύτερο υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη, τα σκυλιά. Ομορφαίνουν τον κόσμο. Αν είχες την τύχη (γιατί τύχη είναι) να ζήσεις ποτέ με σκύλο, τον αγαπάς από την πρώτη στιγμή και για μια ζωή. Μετά τους πρώτους μήνες μαζί του, οι ζωές σας αλληλοεξαρτώνται, γιατί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς και αυτό είναι και το ωραίο. Μαθαίνει και μαθαίνεις να ζεις μαζί του σεβόμενος ο καθένας τις ανάγκες του άλλου και θέτοντας τα όρια σας. Είναι μια σχέση, που αν επενδύσεις σε αυτή σίγουρα θα κερδίσεις.

  Στην πορεία λοιπόν αυτής της ιδιαίτερης σχέσης υπάρχουν κάποιες στιγμές που μόνο μοναδικές μπορούν να χαρακτηριστούν. Αχ αυτές οι στιγμές! Εξηγώ αμέσως. Πρώτα απ’όλα όταν έρχεται και σε ξυπνάει γιατί θέλει τη βόλτα του.  Εντάξει  είναι εκνευριστικό να σε ξυπνάνε. Αλλά υπάρχει καλύτερο ξύπνημα; Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση σιγά μην σηκωνόσουν…. Όταν χαίρεται που σε βλέπει ξανά, ακόμα και αν έχεις φύγει από το σπίτι για 5 λεπτά. Και κουνάει τόσο γρήγορα και δυνατά την ουρά του που είναι σαν να χαίρεται με τη χαρά όλου του κόσμου. Επίσης  έχει πολύ πλάκα όταν παίζετε αυτό ‘το παιχνίδι’ της λεγόμενης βόλτας-πόρτας, που επειδή δεν καταλαβαίνει τη διάφορα, μόνο αστείο δεν του φαίνεται. Οι καλύτερες στιγμές με διάφορα θεωρώ πως είναι όταν κοιμάται πάνω σου ή διπλά σου. Απλά  κάθεσαι και το χαζεύεις. Όταν εν τέλει κοιμηθείς κι εσύ, μπορεί να ξυπνήσεις από αυτό το τέλειο ‘κλαματάκι’, μουρμουρητό, γρύλισμα επειδή θα βλέπει κάποιο όνειρο. Και εσύ θα γελάς σαν χαζό. Τέλος, όταν απλά κάθεται διπλά σου για παρέα. Ενώ διαβάζεις, μαγειρεύεις, δουλεύεις. Και μόνο που βρίσκεται στον ίδιο χώρο, χωρίς να κάνει κάτι, σε κάνει να νιώθεις καλυτέρα. Και μόνο που υπάρχει….

Φυσικά και δεν είναι όλα ρόδινα σε αυτή τη σχέση. Και θα του φωνάξεις, και θα σου γαβγίσει. Και ζημιές θα κάνει, και απροσάρμοστο θα είναι. Ιδιαίτερα στην αρχή μπορεί να κάνει πολλά ‘ανεξήγητα’. Όπως να μην θέλει να βάλει το λουρί, να μην περπατάει καν στη βόλτα, να ζητάει να φάει ότι τρως κι εσύ (καλά αυτό δεν το γλιτώνεις ούτως η άλλως) και άλλα πολλά. Αλλά υπομονή και επίμονη ξανά και ξανά. Όσον αφορά τις ζημίες προετοιμαστείτε λίγο. Πείτε rip και αντίο σε παπούτσια, κάλτσες, καλώδια και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Αλλά γι’αυτό μίλησα για όρια και σεβασμό που θα έρθουν με τον καιρό. Βέβαια, υπάρχουν και τα πιο δύσκολα. Αυτά που έχουν να κάνουν με ασθένειες, τραυματισμοί και γηρατειά. Να είσαι εκεί με κάθε τρόπο. Εκεί  είναι που πρέπει να σταθείς βράχος και να αποδείξεις ότι αυτή η σχέση είναι αμφίδρομα δυνατή. Γιατί από την πλευρά του είναι σίγουρα, στο λέω εγώ που το έχω ζήσει. Αλλά από τη δική σου;

Επιπλέον, όταν είσαι στεναχωρημένος, εκνευρισμένος και γενικά δεν είσαι καλά ψυχολογικά, σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα, χωρίς να κάνει κάτι συγκεκριμένο. Μόνο να έρθει να τον πάρεις μια αγκαλιά και να σε γεμίσει σάλια με τα φιλιά του. Αυτό ήταν. Τέλειωσε. Έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα του κόσμου. Δεν ξέρω πως το κάνουν. Αλλά γίνεται. Και αν δεν με πιστεύετε, δοκιμάστε το. Επίσης αντιλαμβάνονται τα πάντα. Τουλάχιστον το τι αισθανόμαστε κάθε στιγμή. Και αυτό το απίστευτο ένστικτο τους για τους ανθρώπους που τους αγαπούν η όχι…. Δεν μπορεί να μην βοηθά κάπου. Και κατανοούν και συναισθήματα, τα οποία μερικές φορές εμείς οι άνθρωποι αρνούμαστε να δούμε. Και αυτό μπορεί να μην το καταλαβαίνουμε  πάντα, αλλά συμβαίνει.

  Από παλιά πίστευα, πως δεν είναι για όλους αυτή η συμβίωση.Και όντως δεν είναι. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αν κάποιος είναι ικανός να ζήσει και να φροντίσει έναν σκύλο, γιατί πρώτον θέλει κότσια (που λέει και ένας φίλος μου) και δεύτερον μιλάμε για μια ψυχή που δεν μας φταίει σε τίποτα. Ωστόσο, αν κάποιος θέλει έναν τέτοιο φίλο, πιστεύω πως θα τα πάει καλύτερα από ότι νομίζει. Αν πάλι κάποιος βιώσει την απώλεια του, έχω να πω πως δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ και τίποτα, αλλά ο έρωτας με έρωτα περνάει. Υπάρχουν άπειρα σκυλιά που αναζητούν μια αγκαλιά. Και όταν βρουν και οι δυο πλευρές ‘την Ιθάκη τους’ θα υπάρχει στη σκέψη τους ένα αβίαστο ‘ευτυχώς που υπάρχεις’.

By



Comments are closed.