Blog, feelings, THOUGHTS

ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΕΡΩΤΑ ΑΚΟΜΗ…

31 May , 2018  

Για λίγο έρωτα ακόμη… Για λίγες ακόμη στιγμές μαζί σου, μία ακόμη αγκαλιά, ένα ακόμη φιλί, ένα ακόμη βράδυ μαζί σου, μια βόλτα με ήλιο και ένα ελαφρύ αεράκι… Τι δε θα έδινα για λίγο έρωτα ακόμη! Λίγο έρωτα ακόμη μαζί σου! Αλλά ό,τι κι αν δώσω εγώ, δεν έχει απομείνει άλλος έρωτας για εμάς… Δυστυχώς…

Γιατί όμως να είναι έτσι; Πώς καταλήξαμε έτσι εμείς; Τι κάναμε λάθος; Αυτά αναρωτιέμαι συνεχώς. Κι επίσης αναρωτιέμαι αν κι εσύ θα ‘θελες να ζούσαμε λίγο έρωτα ακόμη… Κι αν θες, γιατί δε μου το λες; Εγώ είμαι δειλή… Φοβάμαι να τολμήσω, μήπως πληγωθώ πάλι από το μεταξύ μας. Εσύ όμως είσαι ο γενναίος. Εσύ το τερμάτισες όλο αυτό όταν έπρεπε, εσύ πρέπει να το ξαναξεκινήσεις! Αν θέλεις βέβαια να ζήσουμε λίγο έρωτα ακόμη…

Γιατί να μη θέλεις; Γίνεται να μη θέλεις; Νιώθαμε τα ίδια τόσο καιρό τώρα, αγαπηθήκαμε πολύ και αμοιβαία, ερωτευθήκαμε όσο κανείς και δε μας άξιζε ένα τέλος χωρίς λόγο. Κι αφού νιώσαμε τα ίδια, μετά το τέλος που εσύ έφερες, θέλω να ζήσουμε κι άλλα. Κι αφού εγώ θέλω, εσύ γιατί να μη θέλεις; Πώς γίνεται να μπορείς να ζεις μακρυά μου; Τα καταφέρνεις; Γιατί εγώ όχι! Δεν είναι εύκολο, αλλά ούτε και δύσκολο. Απλά αδύνατο. Δε γίνεται, πώς αλλιώς να στο πω; Και δεν πρέπει να γίνεται!

Δεν μπορεί, κάποιος εκεί έξω θα με καταλαβαίνει… Κάποιος θα τα έχει νιώσει όλα αυτα… Όπως τα νιώθεις κι εσύ… Γιατί τα νιώθεις και το ξέρω. Το βλέπω πάνω σου να το κουβαλάς σα βάρος όσες φορές σε πέτυχα στο δρόμο κι έτρεξα να κρυφτώ μη και με δεις. Ή για την ακρίβεια, μη και σε δω εγώ… Δε θα άντεχα να σε αντιμετωπίσω, να το ξέρεις! Δε θα άντεχα να σε πετύχω στο δρόμο, να σε κοιτάξω, να σε χαιρετήσω και να ξέρω πως δεν είσαι πια δικός μου, πως δεν μπορώ να σε αγκαλιάσω μόλις το θελήσω. Κι όσο κι αν θέλω να συνεχίσουμε αυτή τη συνάντηση με μία βόλτα και να καταλήξουμε σε κάποιο πάρκο δυο μας να γελάμε, δε θα γίνει. Θα χωρίσουμε απλώς σα δυο ξένοι που κάποτε ζήσαν έναν έρωτα!

Εσύ ίσως το άντεχες γιατί είσαι πιο γενναίος. Ίσως πάλι κρατιόσουν για λίγο, μέχρι να σε αποχαιρετήσω και συνεχίσω το δρόμο μου… Ίσως εσύ κατάφερνες να προσποιηθείς για λίγο δηλαδή, γιατί ίσως κι εσύ να μην είσαι τόσο δυνατός… Μπορεί να κοιταχτούμε για λίγο, να τα πούμε τυπικά, όσο μέσα μας θα ευχόμασταν να ζούσαμε λίγο έρωτα ακόμη!

 

“She lives in a poem.”

, , , ,

By
"She lives in a poem."



Comments are closed.