Blog, CULTURE, URBAN

ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ!

13 Apr , 2018  

Καλημέρα σε όλους τους ανήσυχους καλλιτέχνες εκεί έξω!

Σήμερα έχουμε ένα θέμα ιδιαίτερο. Οριακά φρέσκο και άαααακρως… καλλιτεχνικό  φυσικά! Το Improv (improvisation) ήρθε στην Ελλάδα για να μείνει και να μας καταπλήξει όλους ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό!

Καλά  τι είναι αυτό τελοσπάντων που λες και πλέκεις εγκώμιο ;

-θα ρωτήσεις δικαίως-

Και χωρίς καθυστέρηση θα απαντήσω: Πάνε παρακάτω.

Αυτό το ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ πράγμα για το οποίο μιλώ είναι ο ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ!! Το θέατρο αυτοσχεδιασμού για να ακριβολογώ.

Μα τι σημαίνουν όλα αυτά;;;

Όλα αυτά σημαίνουν να κάνεις πράξη ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ σου έρθει στο μυαλό αυθόρμητα, αυτοσχεδιαστικά! Φοβερό; Ο αυτοσχεδιασμός βασίζεται εξ ολοκλήρου στην έμπνευση της στιγμής. Παίζεις με το προφανές χωρίς να ζορίζεσαι και μάλιστα όσο λιγότερη σκέψη υπάρξει για την πράξη που πρόκειται να ακολουθήσει τόσο πιο μέσα στην ιδεολογία του είσαι! Είναι μια αμιγώς καλλιτεχνική δημιουργία που ακουμπά πολλές μορφές τέχνης. Η μουσική , ο χορός και φυσικά το θέατρο είναι μερικές από αυτές.

Το θέατρο αυτοσχεδιασμού είναι μια μορφή θεάτρου όπου όπως μπορεί να φαντάστηκες ή και και να ξέρεις , δεν υπάρχει κανένα σενάριο. Ναι ναι. Διάλογοι, δράση,  όλα γίνονται επί σκηνής ενώ η φάση ‘παίζεται’. Πολλά κότσια να το κάνεις δε το συζητώ. Είναι κάτι εντελώς αυθόρμητο το οποίο και δεν επαναλαμβάνεται. Κάθε παράσταση είναι μοναδική. Μια που τη βλέπεις και μια που δεν υπάρχει ποτέ ξανά 😛 Και οοοολο αυτό χτίζεται σταδιακά, αυτοσχεδιαστικά και άμεσα από ηθοποιούς και θεατές. Ναι παίζεις κι εσύ. Και θες να παίξεις ! Γιατί οι τύποι περνάνε ΓΑΜΑΤΑ και ζηλεύεις!

Κάθε παράσταση χτίζεται από το τίποτα. Απλά κάποια στιγμή πάνω στη σκήνη προκύπτει ‘μαγικά’ κάτι. Η αφορμή δε ξέρεις ποτέ ποια θα είναι ούτε και η πλοκή. Θεματολογία; Απίστευτα ατέλειωτη! ( μα μιλάμε για την ανθρώπινη φαντασία). Μια ιστορία, μια φράση, ένα συναίσθημα , ένα χάπενινγκ της καθημερινότητας ή οτιδήποτε άκυρο τελοσπάντων μπορεί να δημιουργήσει το ανεπανάληπτο-κυριολεκτικά- !

Το υπέροχο με αυτή τη μορφή θεατρικής έκφρασης είναι πως ΕΧΕΙΣ ό, τι χρειάζεσαι . Μπορεί απλά να μη το ξέρεις.. ακόμη!

Για μένα που το γνώρισα ήταν οριακά έρωτας με την πρώτηηη…μπούρδα! Και ακολούθησαν πολλές πολλές άλλες. Και πολύ γέλιο. Άπειρο!

Η δική μου φάση ήταν ότι αναζητούσα κάτι για ‘ψυχοθεραπεία’ (ας το παραδεχτούμε όλοι έχουμε τα κομπλεξάκια μας.). Κάτι έτσι.. δημιουργικό! Να με βοηθήσει να ξεπεράσω φόβους , κομπλεξ και λοιπά χαζά. Βρήκα όμως κάτι πολύ παραπάνω. Μια φιλοσοφία ζωής που οπωσδήποτε σε απελευθερώνει!

Αυτός ο χαρακτηρισμός διόλου τυχαίος δεν είναι, ίσα –ίσα που ο αυτοσχεδιασμός έχει και αρχές και μάλιστα θεμελιώδεις! Είναι αρκετές και δεν τις ξέρω και όλες γιατί είμαι νεούδι στο χώρο αλλά! Καθεμία από αυτές βοηθούν να ξεκλειδωθείς , να μάθεις τον εαυτό σου αλλά και τους άλλους. Και όχι μόνο. ‘Μαθαίνοντας’ αυτοσχεδιασμό μαθαίνεις να ξεπερνάς  ανασφάλειες και να στέκεσαι ‘γυμνός’ μπροστά στους άλλους αλλά και στον ίδιο σου τον εαυτό. Πολύ πολύ βασικό πράγμα που μαθαίνεις από την αρχή επίσης είναι να κινείσαι παίρνοντας ρίσκα, – γιατί κακά τα ψέματα έτσι έρχεται η αλλαγή- χωρίς το φόβο της αποτυχίας. Και μιλώντας γι αυτό..

υπο-τι;;

Προσωπικά μια από τις αγαπημένες μου ασκήσεις στο μάθημα , είναι η ‘υπόκλιση αποτυχίας’. Είναι πολύ απλή και εξαιρετικά αποτελεσματική. Στέκεσαι στο χώρο, φοράς το καταπληκτικότερο χαμόγελό σου, κάνεις μια βαθιά υπόκλιση και με βροντερή φωνή φωνάζεις: ΑΠΈΤΥΧΑ!!! Και όλοι χειροκροτούν! Αλήθεια χειροκροτούν! Και όλα είναι τέλεια. Αυτό, οι ηθοποιοί στον αυτοσχεδιασμό το χρησιμοποιούν όταν κάτι δε τους βγαίνει ή πάει τελείως κακά αλλά εσύ κι εγώ – σίγουρα εγώ- το βιώνουμε αλλιώς. Παίρνεις το ρίσκο . Και αν δε βγει;  Νομίζω πως έκανα βλακεία. Πφφφφ πως θα το σώσω;;;;! τι θα πουν;; Εεεεεε ΑΠΕΤΥΧΑ!! Και όλοι χειροκροτούν. Και το κάνουν αλήθεια. Όχι γιατί έτσι πρέπει αλλά γιατί έχουν πιάσει το νόημα. Μόνο όταν ρισκάρεις αλλάζεις και όταν κάτι πάει στραβά και το καταλάβεις και αγκαλιάσεις τη μπούρδα σου τότε μαθαίνεις. Και αυτό πραγματικά αξίζει χειροκρότημα!!!

Μια ακόμη αρχή η οποία βρίσκει την πρακτική εφαρμογή της σε ασκήσεις ολοκληρωτικού ‘καψίματος’ είναι η αρχή του : ‘ναι και…’ Τι σημαίνει αυτό; Πως πολύ απλά ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ και να ακουστεί από τον ‘συν-δημιουργό’ σου πάνω στη σκηνή είναι απολύτως αληθές! Πραγματικά οτιδήποτε. Γιατί στη θεωρία του αυτοσχεδιασμού τίποτα το οποίο έχει ειπωθεί ή πρόκειται, δεν παίζει να ναι λάθος. Τίποτα! Ο ένας επιβεβαιώνει τον άλλον σε συνθήκες και καταστάσεις όπου κι αν πρόκειται αυτές να καταλήξουν 😛 Έτσι λοιπόν μαθαίνεις να συνεργάζεσαι αλλά και να ακούς προσεκτικά τον διπλανό σου. Να λειτουργείτε σα μια ολότητα έστω κι αν αυτό δεν οδηγεί απαραίτητα κάπου.

Είναι πολλά πολλά άλλα που μπορούμε να μάθουμε για τον εαυτό μας, ή ακόμη να μάθουμε ΤΟΝ εαυτό μας. Πώς να στέκόμαστε απέναντι σε καταστάσεις και πώς να μη δίνουμε δεκάρα για το τι θα πουν οι γύρω. Να στηρίζουμε πάντοτε τις επιλογές μας μέχρι τέλος και να μην ‘κοτεύουμε’! Να μη ζοριζόμαστε να αλλά να βλέπουμε το προφανές να αγκαλιάζουμε το αυθόρμητο. Και όλα αυτά με ένα αφάνταστα διασκεδαστικό τρόπο!

Μόνο αν το δεις, το βιώσεις βασικά ο ίδιος θα καταλάβεις περί τίνος πρόκειται. Γι αυτό τρέχα! Ψάξε! Δε θα απογοητευτείς το μόνο σίγουρο.

Κλείνοντας έχω να πω τούτο:

Σκέφτεσαι κάτι και φοβάσαι να το πεις μήπως είναι λάθος; Δε βγαίνει ήχος από το στόμα σου από τη ντροπή και το άγχος; Φοβάσαι ότι θα τα κάνεις μαντάρα;

Υπάρχει λύση.  Τόλμησε τα όλα! Τόσο απλά! Και ξέρεις γιατί; Γιατί πραγματικά ΔΕ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ!!! Ούτε εσένα πρέπει να σε νοιάζει. Ό, τι κάνουμε το κάνουμε για μας. Οπότε κάνε αυτό που θες. Κι αν δε σου βγει;;; Κάνε μια βαθιά υπόκλιση, πες ΑΠΕΤΥΧΑ! δυνατά με χαμόγελο κα προχώρα.

 

 

 

 

 

By



Comments are closed.