GUESTBLOG

Ένας μήνας ακόμα !

5 May , 2016  

Άγχος, κούραση, εξετάσεις, υποχρεώσεις…Πέντε εργάσιμες μέρες και ένα Σαββατοκύριακο χαλάρωσης (;)…Κάπως έτσι κυλάει για τους περισσότερους από εμάς μια συνηθισμένη βδομάδα. Μέσα στην τύρβη της καθημερινότητας όλοι (λίγο πολύ) «σπρώχνουμε» τη ζωή μας προς την επόμενη αργία, πασχίζοντας να κρατηθούμε όρθιοι μέχρι τις πιο κοντινές ημέρες διακοπών: «δύο μέρες έμειναν» συλλογίζεται κανείς, «υπομονή, ένας μήνας ακόμα!», καθησυχάζουν συγγενείς, φίλοι και γνωστοί…Κι έτσι περνάει ο καιρός ώσπου κάποτε αναλογιζόμαστε πόσο γρήγορα έφυγε ο χρόνος μέσα από τα χέρια μας…Τι ειρωνεία: το προσδόκιμο όριο ζωής αυξάνεται κι εμείς, αντί να αξιοποιούμε κάθε λεπτό, επιθυμούμε να επισπεύσουμε κάθε στιγμή προς εκείνες τις μέρες της «απελευθέρωσης» που τόσο επίμονα λαχταρούμε!

Αλλά από τι θέλουμε πράγματι να απελευθερωθούμε; Από τις αναρίθμητες υποχρεώσεις που βάρβαρα η κοινωνία μας έχει επιβάλει; Από τη φριχτή επανάληψη μιας ασφυκτικής και ανούσιας καθημερινότητας; Από τη σωματική και πνευματική κόπωση που υφιστάμεθα; Σίγουρα διανύουμε δύσκολους καιρούς: η πολυεπίπεδη κρίση που βιώνει η Ελλάδα αλλά και η διεθνής κοινότητα με ιδιαίτερα φλέγοντα ζητήματα την οικονομία, τον πόλεμο, το προσφυγικό, τη διαφθορά, το περιβάλλον δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας που -ενδεχομένως ασυνείδητα- νιώθουμε ότι μας «πνίγει». Παράλληλα, προσπαθώντας να ανταποκριθούμε σε υποχρεώσεις πάσης φύσεως, -συχνά εκουσίως ενταγμένες στο πρόγραμμά μας- σκεφτόμαστε ότι οι 24 ώρες της μέρας δεν μας αρκούν: σχολείο/σχολή, πιάνο, ποδόσφαιρο, μπαλέτο, Αγγλικά, φροντιστήριο, καφές με την κολλητή, διάβασμα πώς να χωρέσουν σε μια μέρα; Όλα αυτά αναμφίβολα μας προκαλούν την ανάγκη για απόδραση, εκτόνωση και ελευθερία αλλά…μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε πόσο καλά έχουμε οργανώσει τη ζωή μας; Μήπως δεν γεμίζουμε το χρόνο μας με δραστηριότητες που πράγματι μας «γεμίζουν»; Μήπως το γνωστό carpe diem φαντάζει πλέον άγνωστο ή -τουλάχιστον- παραμένει στη σφαίρα μιας ουτοπικής, θεωρητικής και -πάντως- εξωπραγματικής στάσης ζωής;

«Υπομονή, ένας μήνας ακόμα!» Ένας μήνας…τόσες στιγμές που πρέπει να επισπεύσουμε; Τόσες στιγμές που πρέπει να αφήσουμε αναξιοποίητες; Τόσες στιγμές ανούσιες, από τις οποίες πρέπει και θέλουμε διακαώς να απαλλαγούμε; Ας κοιτάξουμε προσεκτικότερα γύρω μας: η αγκαλιά ενός φίλου, το παραπονιάρικο γάβγισμα του σκύλου μας, το ζεστό φαγητό της μαμάς…ένα φιλί, ένα βλέμμα, ένα λουλούδι, ένα αγαπημένο τραγούδι, μια ευχαριστήρια κάρτα, ένα «μπράβο»…πράξεις μικρές, καθημερινές, ανεπιτήδευτες, ειλικρινείς, συχνά αόρατες κι όμως αρκούν να προσδώσουν νόημα σε κάθε μας μέρα. Άλλωστε, τα καλά αρώματα μπαίνουν σε μικρό μπουκάλι! «´Ένας μήνας ακόμα!», 30 μέρες ολόιδιες μα και τόσο ξεχωριστές! Ας αρωματίσουμε, λοιπόν, τη ζωή μας και αντί να μετράμε τις μέρες μία προς μία ας κάνουμε κάθε μέρα να μετράει!

By
Φοιτητής Νομικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών



Leave a Reply

Your email address will not be published.